O korporacji

Historia Korporacji „Magna Polonia Vratislaviensis”

Korporacja Akademicka „Magna Polonia Vratislaviensis” powstała 14 stycznia 1993 roku na zebraniu założycielskim, które odbyło się w sali 104 Instytutu Historii Uniwersytetu Wrocławskiego. Wzięło w nim udział 14 osób – studentów głównie historii III i IV roku. Na zebraniu tym powołano zarząd tymczasowy w składzie: Jarosław Fedorów, Tomasz Bernacki i Krzysztof Burdon oraz przyjęto statut, w którym określono herb korporacji – złoty jaszczur na zielonym tle, dewizę – „Omnia pro Polonia” oraz barwy: złoto, zieleń i czerń. Oprócz wyżej wymienionych aktywny udział w tworzeniu stowarzyszenia wzięli Piotr Zagała, Karol Batóg, Tomasz Fedak oraz Roman Michalik. Wrocławska korporacja powstała w nieco odmiennych warunkach niż warszawskie, poznańska czy krakowska. Przede wszystkim jest korporacją nową, a nie reaktywacją istniejącej przed wojną. Po drugie powstała samorzutnie, bez kontaktu z filistrami, którzy odegrali wielką rolę przy odradzaniu innych konwentów. Grupę inicjatywną stworzyli studenci historii wcześniej działający jako Ruch Młodych. Znajomością historii należy tłumaczyć sięgnięcie do daw-nych, przedwojennych tradycji. Znaleźli oni w zbiorach Zakładu Narodowego im. Ossolińskich materiały o dawnych korporacjach, m. in. statut poznańskiej „Magna Polonii” czy Statut Organiczny. W oparciu o nie postanowili utworzyć własną korporację o nazwie „Magna Polonia”. Po konsultacji z filistrami dodano jeszcze „Vratislaviensis” dla odróżnienia od poznańskiej „Magna Polonii”. Do sądu wojewódzkiego we Wrocławiu został złożony wniosek o rejestrację, który został przyjęty po pewnych perturbacjach związanych z koniecznością wyjaśnienia sądowi łacińskich terminów użytych w statucie. Korporacja została zarejestrowana 29 kwietnia 1993 roku. Na pierwszym konwencie wyborczym na prezesa wybrano Jarosława Fedorowa, na wiceprezesa Tomasza Bernackiego, a kanclerzem został Roman Michalik. Statut korporacji „Magna Polonia Vratislaviensis” stwierdza, że jej celem jest wychowanie swych członków na dobrych, uczciwych i patriotycznych Polaków oraz przygotowanie ich przez współpracę w ścisłym gronie kolegów – przyjaciół do pracy dla dobra Ojczyzny. Celem natomiast każdego korporanta winna być „praca dla Polski, Jej wielkości i potęgi”, zaś „dobro Narodu i Państwa jest dla niego najważniejszym prawem, miarą wartości moralnej i drogowskazem postępowania”. Dalej statut stwierdza, że w korporacji „panuje duch łączności braterskiej”, a żaden korporant nie może wynosić się ponad innych z powodu swego urodzenia, majątku, stanowiska lub tytułu. Zadania stawiane w statucie są realizowane poprzez wyrabianie wśród członków poszanowania prawa, karności społecznej, poczucia solidarności i obowiązkowości. Statut mówi także o kształtowaniu poczucia honoru i zasad postępowania etycznego oraz odpowiedzialności za swe słowa i czyny. Szczególną uwagę zwraca na uzupełnianie wykształcenia w zakresie historii i kultury polskiej poprzez wzajemną pomoc naukową, wygłaszanie referatów, prowadzenie własnej biblioteki i urządzanie komerszów, lekcji tańca, bali i wycieczek. Statut zwraca także uwagę na rozwój fizyczny członków, który ma się odbywać poprzez urządzanie imprez sportowych.

Członkiem korporacji może zostać każdy student wyższej uczelni wrocławskiej o nieskazitelnym honorze i narodowości polskiej, którego Rada przyjmie większością głosów. Dzielą się oni na 4 kategorie. Są to członkowie bierni – kandydujący (giermkowie), członkowie bierni z barwami – barwiarze, członkowie czynni – rycerze oraz filistrowie. Każdy nowo przyjęty obiera sobie powiernika spośród rycerzy, który dba o jego kształcenie korporacyjne. Po zapoznaniu się z tradycjami i ceremoniałem korporacyjnym giermek zostaje barwiarzem. Aby z barwiarza zostać rycerzem musi przygotować i wygłosić co najmniej jeden referat oraz darować 2 książki bibliotece konwentowej. Przyjęcie na rycerza następuje drogą tajnego głosowania większością 2/3 głosów wszystkich członków Rady. Oficjalne pasowanie na rycerza następuje na uroczystym komerszu zgodnie z obowiązującym ceremoniałem. Najwyższą władzą korporacji jest Konwent, czyli zgromadzenie wszystkich czynnych członków. Władzę wykonawczą sprawuje Rada, która składa się z 9 osób. Są nimi: prezes, wiceprezes, kanclerz, starosta, gospodarz, skarbnik, bibliotekarz, magister cantandi i magister paucandi. Członków Rady wybiera się większością 2/3 głosów obecnych na konwencie wyborczym. Oprócz Rady wybiera się Sąd Konwentowy (5 osób), Komisję Rewizyjną (5 osób) i Komisję Naukową (starosta + 4 rycerzy). Sad rozstrzyga wszelkie spory między członkami korporacji. Komisja Rewizyjna dba o poprawność polityki finansowej stowarzyszenia, a Komisja Naukowa zajmuje się podnoszeniem poziomu umysłowego członków oraz zakupem książek do biblioteki.

Korporacja „Magna Polonia Vratislaviensis” bardzo aktywnie rozpoczęła swoją działalność. Brała udział w organizacji Kongresu Prawicy Na Dolnym Śląsku 1.05.1993 roku, manifestacji „Śląsk zawsze polski” 11.11.1993 oraz konferencjach „O wielką i silną Polskę” 11.11.1994 i 1995 roku. Zorganizowała także pokaz dwóch filmów dla studentów w akademiku „Dwudziestolatka” – jeden o zagrożeniach związanych z New Age, a drugi „Cienie niedokończonej przeszłości” o działalności MSW w PRL-u. Przeprowadziła także dwa odczyty: doc. J. Chodorowskiego „Zjednoczenie Europy – nadzieje i obawy” i W. Szpatowicza, prezesa oddziału dolnośląskiego Związku Żołnierzy NSZ – „ONR w latach 1934-1939”. Po niezwykle aktywnym w dokonania roku 1993 następne lata przyniosły pewną stagnację i skupienie się głównie na pracy wychowawczej wewnątrz korporacji. Dopiero rok akademicki 1999/2000 przyniósł ożywienie związane z przyjęciem licznej grupy młodych członków, głównie z historii i prawa. Niezwykle ważnym wydarzeniem był także udział delegacji korporacji w zjeździe reaktywacyjnym Związku Polskich Korporacji Akademickich dnia 20 listopada 1999 roku.

Com! Janusz Kawalec